woensdag 8 augustus 2012



Een stiltretaite, dat is best spannend. De meeste van ons waren best huiverig voor de stilte en wat de stilte met je doet.
Bijzonder genoeg is de eerst ereactie bij de evaluatie meestal: 'Ik heb er moeite mee om weer te moeten gaan praten ' Stilte geeft je volledige vrijheid om je alleen met jezelf bezig te houden en dat is een heerlijke ervaring .
Hieronder een korte greep uit de reacties:


Van tevoren vond ik het spannend om 2 dagen lang m'n mond te moeten houden en was ik ook wat huiverig of het niet al te heftige emoties bij me los zou makenOp het fysieke vlak, bemerkte ik in de loop van het weekend dat ik tot meer ontspanning in staat bleek dan ik had durven dromen; m'n stijfheid is natuurlijk niet 'zomaar' over, maar de opgedane ervariing sterkt mij in de overtuiging dat ik met kleine stapjes nog veel kan bereiken.
Emotioneel heb ik een paar zware momenten gekend, toen ik heel sterk de liefde in mezelf voelde stromen..Het weekend leerde me beter inzien dat ik niet afhankelijk ben van het oordeel van anderen en van mezelf eigenlijk ook niet. Door gewoon maar te zijn, los te laten (ik hoorde je het vannacht nog een paar keer zeggen in mijn dromen) en aanwezig te zijn in het hier en nu, kom ik meer bij de bron van werkelijk geluk; het kleine vlammetje dat altijd al diep van binnen brandde.
Ik vind het belangrijk dat vuurtje warm te houden en trouw te blijven aan m'n diepste verlangen naar geluk.




...

Voor mij was het goed om me helemaal op mijzelf te richten, veel stof tot nadenken en een aantal wijsheden tot mij genomen..en heerlijk om zoveel yoga te doen... ik probeer die rust nog even vast te houden..



Ik vond het werkelijk geweldig, het was voor mij een heel nieuwe en zeer waardevolle tijd. Ik heb nog steeds zulke mooie en fijne gevoelens als ik aan het weekend denk. Natuurlijk de stilte, de stilte om je heen en de stilte die ontstond in mij, vrijwel onmiddelijk vanaf vrijdagavond. Wat daarbij volgens mij ook een rol vervulde was dat het allemaal zulke fijne mensen waren die er waren en dat zij allemaal met dezelfde intensie daar waren. Die intensie was te voelen en maakte ook dat ik een geweldige band ervaarde tegen het einde van het weekend. De mensen staan me nog dichtbij in mijn hart.
Nog bijzonderder waren de inzichten die ik heb gekregen. Voor het weekend vond ik het een beetje spannend, vooral omdat ik dacht; wat zal er boven komen drijven .......Door de stilte en het weten dat je werkelijk niets hoefde de twee dagen kon ik heel veel stof en kennis tot mij nemen. Ik las het een na het andere interessante zaken en liet het meteen helemaal toe om in me te dalen
Ik zag er tegen op om met 11 vrouwen het weekend door te brengen, maar in stilte was dit eigenlijk heel fijn. Iedereen ging zijn gang, was zichzelf, er was geen sprake van sociaal-wenselijk decorum maar wel van zorgzaamheid.

Dag Tineke, ik vond de retraite een hele ervaring en kijk er met plezier op terug.   Apart dat je je kunt verbinden zonder de mensen echt te hebben gesproken.  Verder geef je zeer prettig les. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten