Meditatie dag 3
Maar waarom zou je dat doen, die geest die altijd maar wil
denken aan banden leggen? Wat levert je dat nu op? Dan komen we weer terug bij
de vraag van dag 1: waarom mediteren?
Het lijkt wel alsof we onze gedachten zijn, of, zoals
mijnheer Swaab het zo mooi zegt, ‘we zijn ons brein ‘. Daar waar de gedachten
naar toe gaan , volgen wij met onze emoties. De gedachten worden gevoedt door
allerlei indrukken, door onze normen en waarden , door gewoontes die ‘wij’ in
‘ons land ‘ ‘onze familie ‘ of ‘ bij ons
soort mensen ‘ altijd zo doen, ze kleuren alles wat wij zien. We zien de dingen
niet zoals ze werkelijk zijn, we zien ze altijd vanuit ons perspectief . Binnen
dat perspectief is elke emotie, elke gedachte de absolute waarheid, maar
eigenlijk zien we alles versluiert door al het voorgenoemde.
Dat is eigenlijk een beetje eng, we denken dat we vrij zijn,
maar eigenlijk zijn we de slaaf van onze gedachtenpatronen. In het slechtste
geval maken we ons heel veel zorgen over bepaalde zaken en kunnen dan niet meer
goed slapen, raken van slag, zijn doodmoe, worden overspannen en zijn voor
onszelf en onze omgeving onmogelijk om mee te leven.
Hoe zou het nu zijn om even uit die gedachten stroom te
kunnen stappen? Er van een afstandje en
met een zekere afstand er naar te
kunnen kijken? Zou dat geen verschil kunnen maken in de manier waarop je dingen
ervaart?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten